In mijn debuutbundel Herinner mij er morgen aan staat het gedicht Bevlogen, geschreven voor mijn zoon. We zijn nu enkele jaren verder en ik heb een nieuw gedicht voor hem geschreven.

Groeikamer


Open ik je deur, word ik verwelkomd door Axe,
de laatste knuffels op je bed zetten zich schrap
nu meisjes komen aankloppen

in dromen die je niet meer deelt.

Weg is de wereldkaart met kraaghagedis, 
muskusos en ringstaartmakie. De dieren 
namen pleister van de muur mee als relikwie. 

Ook Lego-poppetjes werden weggejaagd 
door harde beats en verende voeten
die mijn schoenmaat zijn ontgroeid. 

Een speelterrein is weggevaagd
door een eruptie van kleren en sokken. 
De vloer is lava tussen kind en jongeman. 

Ik kwam je kamer stofzuigen
maar ik laat alles zoals het ligt
nu jij meer wordt dan bent.