Je staat te luisteren naar halfbekenden,
houdt je aandacht schuin en friemelt
aan je oorbel. 

Allicht worden meningen geserveerd
aan de partytafel. Je opent je mond 
maar ik zie geen zin bewegen.

Je gezelschap komt telkens tussen
zoals obers champagneglazen vullen
voor ze leeggedronken zijn.

Je stamelt een lach, je blik
dwaalt naar het landschap af.
Populieren kijken weg.