De leiders van Europa kwamen samen op een geheime locatie en verzamelden zich rond de Grote Leegte: een zwart gat dat zowat alle langetermijnvisies, historisch besef en collectief bewustzijn had opgeslokt. De leider van het machtigste land sprak zijn collega’s toe en toonde een gouden kistje met robijnrode suède bekleding. Daarna kieperde hij de laatste waarden van zijn land de dieperik in. Hij knikte naar de leider naast hem, die hetzelfde deed, maar met minder woorden en drama. De derde staatsman had niets meer toe te voegen aan De Grote Leegte, kruiste zijn armen en knikte nee. De volgende spuugde in het zwarte gat waarna het begon te borrelen. De stank die het symbolische gebaar veroorzaakte, was niet te harden. Een leider van een van de kleinste landen neuriede haar volkslied met de hand op het hart en sprong zonder verpinken de diepte in uit protest. Enkele leiders barstten toen in lachen uit, een ander verhing zich aan zijn stropdas en viel met purperen kop voorover de vergetelheid in. De Grote Leegte liet een luide boer en gaapte dieper dan ooit. Magen begonnen te knorren. De Europese leiders beslisten dat het tijd was om een hapje te eten. Er viel niet veel meer te bikken dan supermarktsandwiches met de laatste plakjes vervallen democratie en een blaadje verlept vrouwenrecht.

Dit zkv (zeer kort verhaal) verscheen in het nummer Ornament van Kluger Hans, november 2025.